Niech od Bałtyku
aż do stóp Tatr
żyją nam Mamy,
i Tatusiowe sto lat.
Ona mi pierwsza pokazała księżyc
I pierwszy śnieg na świerkach,
I pierwszy deszcz.
Byłem wtedy mały jak muszelka,
A czarna suknia mojej matki
Szumiała jak Morze Czarne...
autor Konstanty Ildefons Gałczyński
Jakie to szczęście,
że mam Ciebie Mamo,
że uśmiech wita mnie Twój, co rano,
że tyle zadań tyle przypomnień
i czułej troski masz, co dzień o mnie.
Dębowe listeczki
drzewa się trzymają,
niech wszystkie Mamy
dzieci swe kochają.
24.06.2007. 22:22