07.07.2007. 23:01
Po kamieniu spływa woda,
po policzku spływa łza,
nie myśl Mamo że Cię nikt nie kocha
bo Cię kocham właśnie ja!
Podłogi - niezmierzone stepy,
Na które tuż po ich wypastowaniu
Nanosiliśmy tyle piachu i błota.
A jeśli od czasu do czasu pamiętaliśmy o tym,
Aby posprzątać zabawki albo wytarliśmy kilka talerzy,
Albo pobiegliśmy do sklepu po kostkę masła
- Jakże byliśmy z siebie dumni.
A jaka Ty byłaś zadowolona.
Najdroższa Mamuniu -dzień się już prawie skończył.
Proszę, usiądź sobie wygodnie w fotelu.
Tym razem ja przygotuję herbatę.
Podłogi - niezmierzone stepy,
Na które tuż po ich wypastowaniu
Nanosiliśmy tyle piachu i błota.
A jeśli od czasu do czasu pamiętaliśmy o tym,
Aby posprzątać zabawki albo wytarliśmy kilka talerzy,
Albo pobiegliśmy do sklepu po kostkę masła
- Jakże byliśmy z siebie dumni.
A jaka Ty byłaś zadowolona.
Najdroższa Mamuniu -dzień się już prawie skończył.
Proszę, usiądź sobie wygodnie w fotelu.
Tym razem ja przygotuję herbatę.
wiersze dla mamy
Dnie urocze, piękne, młode
W drodze życia napotkamy,
Ale jednym z najpiękniejszych
Będzie dzień Mamy.
Więc serdecznie Ci winszuj,
Aby przez ten dzionek cały
Tylko nuty zdrowia, szczęścia,
W Twoim sercu, Mamo, grały!
24.06.2007. 22:23
Płynie Wisła, płynie, w wodzie rybki kryje,
każda nasza Mama niechaj sto lat żyje!
Życzę Ci od Boga radosnej zapłaty
i częstych bukietów od naszego taty!
Płynie Wisła, płynie,
w wodzie rybki kryje,
każda nasza mama
niechaj sto lat żyje!
Czekaliśmy z radością na ten dzień coroczny,
aby życzeń wiązankę złożyć Ci serdecznych
i wdzięczność wyrazić za dom
- w miłych słowach,
w którym nam dobrze
jak za piecem u Pana Boga.
wierszyki dla mamy
Posiłki. Setki posiłków. Tysiące.
Tyle, że pękłby nawet Smok Wawelski.
Everest filiżanek i szklanek.
Kosz na brudną bieliznę,
Który napełniał się natychmiast po opróżnieniu -
Jak nienasycony potwór z bajki,
Który pożerał skarpetki i podkoszulki.
24.06.2007. 22:23
Niech od Bałtyku
aż do stóp Tatr
żyją nam Mamy,
i Tatusiowe sto lat.
Ona mi pierwsza pokazała księżyc
I pierwszy śnieg na świerkach,
I pierwszy deszcz.
Byłem wtedy mały jak muszelka,
A czarna suknia mojej matki
Szumiała jak Morze Czarne...
autor Konstanty Ildefons Gałczyński
Jakie to szczęście,
że mam Ciebie Mamo,
że uśmiech wita mnie Twój, co rano,
że tyle zadań tyle przypomnień
i czułej troski masz, co dzień o mnie.
Dębowe listeczki
drzewa się trzymają,
niech wszystkie Mamy
dzieci swe kochają.
24.06.2007. 22:22